سلام به همه دوستان گلم

سلام به همگی

 خیلی دلم براتون تنگ شده بود  

امیدوارم که حالتون خوب خوب باشه 

 از شما بزرگوارن تشکر میکنم این مدتی که نبودم نگرانم بودی و به وبلاگم سر زدی به هر حال منو ببخشید که بی خبرتون گذاشتم .

سرعت خیلی پایین بود به همین دلیل نتونستم به وبلاگ دوستان سر بزنم و عرض ادبی کنم .

دلم برای همه شما عزیزان و وبلاگهای زیباتون تنگ شده بود.

این شعر تقدیم به شما عزیزانم

غروب شد

خورشید رفت

افتابگردان دنبال خورشید می گشت

ناگهان ستاره ای چشمک زد

 افتابگردان سرش را پایین انداخت

 اری گلها هرگز خیانت نمی کنند

    من تو را یافته ام و از تنهایی بریده ام    

    اما نمی خواهم عشقت چون غزالی بادپا از صحرای دلم بگریزد   

    چون سوختن در فراق تو جز خاکستری از من باقی نمی گذارد   

    پس این دل را مشکن که دل شکسته     
   را یارای تپیدن نیست...    

همدم 

ناممكن ممكن می شود .

 وقتی تو بخواهی گلی زیبا بكاری .

وقتی تو بخواهی قایقی محكم بسازی .

 وقتی تو بخواهی گنجشك آسیب دیده ای را مداوا كنی .

وقتی تو بخواهی برای اینكه همنوعت زیر باران خیس نشود او را زیر چترت پناه دهی .

 وقتی تو بخواهی كه زندگی یكنواختت را به زندگی پر از شور و هیجان تبدیل كنی .

 وقتی تو بخواهی برای راحتی پرندگان اطراف خانه ات لانه ای برایشان درست كنی . وقتی تو بخواهی موقع غروب در كنار دریا سكوت كنی و در دریای وجود خودت غرق شوی .

 وقتی تو بخواهی در یك شب مهتابی در كنار دریا آتش روشن كنی و محو تماشای آن بشی .

وقتی تو بخواهی از زندگی خود یك شاهكار بسازی .

وقتی تو بخواهی واژه غیر ممكن را از زندگی خودت حذف كنی.

وقتی تو بخواهی نقش خودت را در زندگی ایفا كنی .

وقتی تو بخواهی از همهمه دوری كنی و به واقعیت خودت یعنی سكوت برسی .

 وقتی تو بخواهی بر تنبلی و سستی غلبه كنی .

وقتی تو بخواهی هرگز اشكی را كه از شادی می ریزد پاك نكنی .

 وقتی تو بخواهی به دوستانت یاد بدهی كه یك خنده بهتر از هزار ناله است .

وقتی تو بخواهی انسانهای گریان دور و برت را از ته دل بخندانی ......

معلوم می شود تو برای توانستن منتظر هیچكس نیستی .

پس تو یك شاهكار هستی......................

“استاد پناهی”

دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت

عمریست كه عمرم همه در كار دعا رفت

واقعا دعا چه تاثیر در زندگی انسان دارد؟

يه قاب عكس خالي

يه خونه ي سوت و كور

يه دست سردو خسته

يه قلب پر خون و خورد

يه آدم نشسته

كه قلب اون شكسته

يه آدم بي صدا

كه بغض گلو شو بسته

كسي از اون نپرسيد

چرا صدات گرفته

چرا خنده رو لبهات غريبگي گرفته

نه آدمي نه قلبي

نه همدمي نه حرفي

يه بار از اون بپرسه

دلت چرا گرفته؟

چرا دلت گرفته

چشات بارون گرفته

چرا تو دنياي تو

سكوت خونه گرفته

نه هيچ كسي نپرسيد

نه هيچ كسي نفهميد

يه روز تو بي كسي هاش

واسه هميشه خوابيد

من خوب میدانم که دوست داشتن گناه نیست.

من میدانم که این مردم نا خواسته گناه میکنند و خود را گول می زنند

 من خوب میدانم که انان ندانسته عشق را با هوس اشتباه می گیرند و باز خود را گول می زنند

 من خوب میدانم که گل بی وفا نبوداما لقب بی وفایی را بخاطره بلبل به جان خرید

 من خوب میدانم که گناه سوختن شمع از پروانه نبود چون شمع خود محو تماشای جمال پروانه بود پس باید می سوخت

من خوب میدانم که آدمیت از روز ازل مرد.

خوب میدانم که آرامش و آسایش از هستی بریده شد

به خاطره گناهی نا خواسته انجام دادند...

و از صداقت سرشار ... !

اما ...

دنیا پر از ریا و دروغ ! و مرا نیز اینگونه می خواهد ...

امروز بر سادگی خود گریستم ... و یا نه ... خندیدم !

 وقتی دیدم چه راحت به اتهام ساده دلی ، دل دیگری را رنجاندم ...

 آیا گناه از من بود که بی ریا بودم ؟ ... یا نه ... !

یا گناه از نگاه دیگران است که مرا ریاکار می خواهند ...

چگونه تاب آورم این نگاههای سنگین را ... می گریزم و خود را تنها می یابم .

 در تنهائی غرق سکوت می شوم ...

سکوتی سنگین که راه فریاد را بر من می بندد و چه زجر آور است فریادی که در درون سینه ام حبس شده است ...

 در این لحظه دست مهربانی را بر شانه های نحیفم که از ترس می لرزند احساس می کنم ...

 سرم را بلند می کنم تا او را ببینم ...

اما ...

کسی را نمی یابم ! ...

به جستجویش می روم ...

نه کسی نیست ! ...

اما ...

عطر حضورش هنوز مرا معطر کرده ...

در جایی از درونم زمزمه ای می شنوم ...

" تو باید مرا در درونت بجویی ... "

و من او را چه زیبا می یابم ...

در جایی پنهان در قلبم ...

احساسش می کنم و مرا آرامشی ژرف فرا می گیرد . نیرو می گیرم ...

و از این نیرو بر می خیزم ...

از او مدد می خواهم تا به همگان ثابت کنم هنوز راستی و درستی ارزشمند است .

هنوز دلهائی پاک هستند که برای صداقت و ساده دلی می تپند ...

بیادهم بودن است نه درکنار هم بودن